Voortgezet onderwijs

Kunst raakt ons, wat raakt jou?

Elke jongere is te prikkelen voor een ervaring op kunst- en cultuurgebied, of het nu om leerlingen vmbo, havo of vwo gaat. CKE (Centrum voor de Kunsten Eindhoven) verstaat de kunst om ze allemaal iets te bieden op zowel het actieve, het receptieve als het reflectieve vlak.

 CKE heeft vijf kunstdisciplines in huis: beeldende kunsten (inclusief nieuwe media), dans, muziek, schrijven en theater. Uit deze disciplines zijn korte workshops samengesteld, geschikt voor het kennismaken van de leerling met de verschillende kunstvormen. Maar u kunt ook kiezen voor clinics, waar dieper wordt ingegaan op de vaardigheden en de kundigheid (en die buiten schooltijd kunnen plaatsvinden, op de school zelf).

 Daarnaast levert CKE maatwerk voor scholen. Dat kan in vele vormen. U wilt graag een dag vol verschillende workshops op onze locatie? Een theaterdag op de eigen school in het kader van een feest? Of kunstzinnige ondersteuning bij vakoverstijgende projecten? Met elke vraag gaan we aan het werk om tot een passend aanbod te komen.

 We bieden ook voorstellingen aan. In overleg met de school wordt een keuze gemaakt. Voorstellingen kunnen plaatsvinden op school of in de theaterzaal bij CKE (of elders, bijvoorbeeld in Plaza Futura).

 Ook schoolteams kunnen een keuze maken uit het workshopaanbod voor het voortgezet onderwijs. Bijvoorbeeld ter versterking van een dag voor teambuilding of als kunstzinnige voorproef bij een nieuw project op school. Natuurlijk kunnen we daarnaast ook een adviserende rol vervullen in de ontwikkeling van CKV en de visie op de plaats van cultuureducatie in de school.

 CKE hoopt u als docent of coördinator te inspireren met de vele mogelijkheden die er zijn om de artistieke en persoonlijke groei van uw leerlingen te stimuleren. Wij kunnen zo een bijdrage leveren aan de culturele bagage van de leerlingen.

Download hier het volledige programma 2008-2009

Het volledige aanbod in Eindhoven voor het voortgezet onderwijs is terug te vinden op www.cultuurxpres.nl; een intitiatief van de Openbare Bibliotheek.

Ik ben alleen erg benieuwd of dit in de praktijk werkelijk zo is, of scholen zich aan de leerlijnen houden en of deze als doende serieus worden gezien. Ik heb het gevoel dat het idee fantastisch is maar de uitwerking ervan nog in de kinderschoenen staat, maar nogmaals ik vind het CKV idee een erg goede ontwikkeling binnen Nederland, dat er zoveel aandacht aan kunst en culturele vorming wordt besteed, en gedaan!

Dat biedt voor ons als dansdocente natuurlijk veel perspectieven.

Het verrast me daarom ook dat er heel veel leerlijnen in de richting van de dans gaan.

Ik was in de veronderstelling dat CKV meer gericht was op kunst, in de vorm van schilder en tekenkunst. Maar dat er zoveel aandacht naar dans gaat, dat maakt mij (stiekem) erg blij.

Binnen het CKE is er een groot aanbod op CKV gebied.

Het CKE gaat in zeer veel leerlijnen, zeg maar bijna allen.

Dans, vormgeven, presenteren, beschouwen, dans en maatschappij en dans en andere kunstvormen.

Binnen het CKE heb ik zelf een klein aandeel gehad in het CKV aanbod omdat ik musical training heb mogen geven aan jongeren waar dan weer klassen van middelbaren scholen naar zijn komen kijken.

Ik was me hier niet bewust van maar nu ik bezig ben met de CKV opdracht herinner ik het me.

Om hier een beeld van te krijgen hebben Joske en ik in iedere les (met uitzondering van go-go, omdat we daar “spionnen” waren) enquete’s uitgedeeld en hebben de desbetreffende docenten kort en oppervlakkig geinterviewd. Joske heeft zorg gedragen aan de enquete’s, deze zijn te lezen op haar weblog en ik heb me ontvermd over de interviews, die te vinden zijn in mijn weblog.

Om een gedegen diepte onderzoek te leveren is drie weken geen doen, dus een redelijk reflectie verslag net zo min. Maar ik zal mijn best doen.

Uit het resultaat van de enquete’s is gebleken dat het ons niet gelukt is om de jongeren te vinden. De gemiddelde leeftijd was 20 jaar. De meeste voorkeur waarom iemand specifiek de keuze maakt voor de desbetreffende les ligt vaak bij de intressen voor de muziek en om een goede work-out te nemen/krijgen. De ervaringen die ik heb opgedaan tijdens deze lesen zijn te lezen in mijn omschrijving van de lessen opzich.

Tijdens de activiteiten heb ik ervaren dat er wel degelijk een jongeren cultuur is want de jongeren die ik heb gezien zijn zeer gedreven in het geen wat ze doen. Ik heb zelf de kans gekregen om voor langere periode te mogen werken met jongeren en weet hieruit dat de jongeren waar ik mee heb mogen werken enthousiast en gemotiveerd zijn. Gediscipineerd, maar soms wel heeeeeel druk!Vanavond ga ik in Eindhoven audities afnemen voor het nieuwe musical seizoen. Audities voor de musical HAIR. Er zijn 32 auditanten en er zijn 15 plekken! Spannend dus.

Eigenlijk is er weinig verschil merkbaar tussen de dansculturen. De musical of urban. Alleen de muziek, het uiterlijk (dansmateriaal en kleding) en accent (Rotterdam/Eindhoven) zijn anders maar de jongeren opzich zijn even gedreven en hecht met elkaar.

Nog een overeenkomst is dat er een techniek is maar geen genoteerde traditionele techniek. Beide docenten hanteren hun eigen techniek en geven hier een logische vorm aan.

Een merkbaar verschil is dat Job zijn techiek meer van binnenuit benaderd, waar komt de beweging vandaan en hoe waar moet aan gedacht worden, zijn techniek is in beweging. Marcel daarin tegen verteld meer over hoe het geheel er uiteindelijk uit “moet” zien, hij benaderd de buitenkant, de vorm, het plaatje.

Een leuke overeenkomst is dat ik beide stijlen als prettig ervaar en me in beide volledig kan geven, DANSEN!

Verder over de moderne les van Job. Job werkt heel gericht met beide werkwijze alleen weet ik niet of hij zich hiervan bewust is. Soms legt hij veel uit en soms laat hij ons gewoon dansen en zelf oplossen. Hij geeft ons vaak de opdracht om in twee tallen te werken en elkaar te helpen. Ieder doorloopt zijn eigen pad en moet leren omgaan met zijn eigen fysiek, een zoektocht naar mogelijkheden. Hij heeft de modrne les een aantal keer vervangen door aikodo om ons meer bewust te maken van ons center en de kracht die daaraan gekoppeld zit. Dit neigt naar de spirituele kant omdat er gewerkt word met energien.

De nadruk daarin tegen ligt heel erg op de techniek en de passen moeten correct worden uitgevoerd, er is weinig ruimte voor improvisatie tenzij dit de opdracht is. Ik denk dat de nadruk ligt op het proces maar dat weet ik niet zeker, daar kom ik achter na de beoordelingen.

In de les van Job zitten veel vernieuwende aspecten/bewegingsvormen omdat hij zijn eigen choreografieen maakt en aan deze choreografieen zijn logica en techniek aan verbind. Omdat ieder lichaam anders is, is binnen zijn logica en techniek wel ruimte om voor ieder individu een eigen logica te creeren zodat het dansbaar wordt, echter het passenmateriaal blijft hetzelfde.

Job is een dansers uit het gezelschap Rosie Woof (improvisatie) dus ik neem aan dat hij telkens zoekende nieuwe beweginsvormen ontwikkeld en open staat voor nieuwe invloeden maar het beperkt zich wel tot de moderne dans. Natuurlijk heeft en geeft hij ook wel basis vormen zoals een tendu en plié maar dan in een nieuw “jasje”.

Omdat modern een techniek les is wordt er aan techniek gewerkt maar de techniek moet eigen gemaakt worden om deze te kunnen dansen,  te kunnen analyseren om later in de toekomst te kunnen reproduceren en overbrengen. Dus er is sprake van een mooie combinatie van analyitisch en holistich

Om het een beetje structuur te geven zal ik het puntsgewijs benaderen zodat het niet zoeken naar antwoorden in een lap tekst zal worden.

. In de go-go les wordt heel veel gesproken voor, tijdens en na de oefeningen en er worden zelfs vragen door de docent gesteld aan de leerling om deze aan het denken te zetten. De oefeingen gaan heel duidelijk van makkelijk naar complex omdat er eerst op één accent in de mziek gedanst mag worden en later worden dit meer en meer. Het was wel gaaf die dag, want alle leerlingen, op Ise en mij na, kregen een rapport met cijfers/beoordeling. Het was een hele waslijst van een referentiekader. Ik kan me een paar punten herinneren zoals; strakke bewegingen, uitstraling, spelen met publiek, aanwezigheid, techniek. Maar er waren er nog veel en veel meer. Nog veel meer dan wij binnen de academie gewent zijn. Go-go dance heeft helemaal GEEN spirituele of religieuze achtergrond. Ik schat dat het afkomstig is van Vogue en jazz ballet. Tja en dat komt dan weer van Michael Jackson, Motown, tap, James Brown.

. De nadruk ligt op techniek maar ook op expressie omdat het heel erg gericht is op het publiek. Go-go is dan ook gemaakt voor het amusement. Er wordt gedanst met vastgelegde improvisatie, daar bedoel ik mee dat de dansers de bewegingen en poses mogen improviseren maar de bewegingskwaliteit ligt vast (staccato, legato, lyrisch of een freeze) én in en op welke accenten binnen de muziek de dansers mogen bewegen ligt vast. Daarnaast bestaan er ook vaste choreografieen die elke dansers MOET weten en helemaal correct moet kunnen uitvoeren dus is er fan nog spraken van improvisatie en creativiteit……en de nadruk ligt helemaal op het product, absoluut NIET op het proces want de dansers wordt klaargestoomd om te performen en niet klaargestoomd voor een persoonlijke individuele ontwikkeling. De dansers ís het product.

. Het repertoire en de hele structuur van lessenreeks ligt voor ieder niveau vast. Dit is een gesloten en gestructureed systeem waar geen ruimte voor nieuwe imput mogelijk is, dat komt overigens ook helemaal niet aan de orde. De go-go stijl staat wel open voor nieuwe invloeden maar deze invloeden zijn niet afkomstig vanuit de leerlingen maar vanuit de clubs. Go-go dance MOET meegaan met de tijd. Wat is hot, wat wil de klant, het publiek. Go-go dance heeft niet zoals in de klassieke ballet echt traditie en vaste vormen. De vaste vormen worden bepaald door de docent en door de maatschappij, wat is op het moment een hype en daar speeld de go-go op in en de leerlingen en dansers moeten hierin meegaan. Er staat een hoop genoteerd maar niet in de vorm van dansmateriaal maar waar een profecionele go-go dansers aan moet voldoen. Dit is dan wel niet eeuwen oud maar ervan afwijken kan niet.

Go-go dance heeft dus een enorm scala aan regels, structuur, verwachtingen en eisen. Enerzijds fijn zodat je weet waar je aan toe bent, anderzijds enorm bedrukkend omdat de craetivteit “gedoodt” wordt.

In de herft van 2007 was ik op een verjaardagsfeest van een oud klasgenoot van de Vrije School. Deze verjaardag leek wel een reunie, er waren heel veel oud klasgenoten, heerlijk. Ik raakte aan de praat met Eva en hoorde van haar dat ze af was gestudeerd aan het conservatirium, zang docente. Genoeg gespreksstof dus……later vertelde ze me dat ze toen druk in de weer was met een jongeren musical groep en dat de choreograaf net was opgestapt en dat ze heel hard opzoek waren naar een vervanging……..Zodoende rolde ik binnen in de wereld van de Moulin Rouge. De groep was al bezig vanaf September 2007 en toen ik arriveerde was het Januari. Zang en spel was al redelijk opgang maar dans…..NIETS!

Ik moest meteen van start gaan wienig tijd om na te denken, doen, doen, doen. De kleding maaksters vroegen na de eerste repetitie al wat ik voor ogen had, pffff heftig…….ik heb me meteen verdiept in het verhaal en heb de DVD wel 20 keer gezien. Ik heb diep respect voor de dansers de kleding maaksters en stiekem voor mezelf want iedereen heeft kei hard gewerkt!

Januari: groep aftasten. Ik heb dit op vershillende manieren gedaan .

1. Gewoon dansen, geen choreo zetten, dit was puur wennen aan elkaar en voor mij om het niveau te bepalen.

2. Eén avond liet ik de groep DVD kijken met de opdracht een danskarakter voor jezelf op te schrijven. Met danskarakter bedoel ik: Wat voor kleding, welke kleuren, printje, wat voor menselijk karakter, arrogant, lief, sexy, geil, sensueel, verlegen. Ook wilde ik dat ze zichzelf buiten hun rol in de musical  een naam gaven. Een naam aan het danskarakter.  Deze informatie leverde ik later in bij de dames van de kleding en zij konden hier dan weer verder mee zodat ieders individuele kledingkeuze realiteit kon worden.

3. Als laatste wilde ik ieders verwaching horen. Wat wil je en denk je te kunnen realiseren op dansgebied in en met de Moulin Rouge.

Ann de hand van daarvan ben ik samen met de groep aan de slag gegaan.

Feruari: eerste choreografien gezet. Veel extra geplande zaterdagen.

Omdat we maar kort tijd hadden moesten we snel en efficent werken daarom ben ik begonnen met het ingewikkelste stuk; Lady Marmalede. Daarna heb ik Diamant’s are a girl best friend gezet. Omdat ik maar weinig tijd had werden vrije zaterdagen geplande repetie dagen.

Maart: Tango tijd en bekentmaking van locatie.

Omdat Roxane aan tango nummer is en ik geen tango kon dansen had ik mijn zus ingeschakeld. Zij is stijldans docente. Het was nog niet makkelijk om samen te werken omdat zij een hele andere manier van werken heeft. Ze danst gewoon zonder écht iets vast te leggen, haar passen zijn om de haverklap net iets anders……dat betekende voor mij een hoop frustratie en stress maar gelukkig zagen we er wel de lol van in. Gelukkig is mijn zus niet koppig (ik wel) en gaf ze haar tango aan mij zodat ik het helder en duidelijk kon maken zodat het uiteindelijk ook helder zou worden voor de dansers en dat het mooi en strak op het toneel zou komen. Na veel trainen en repeteren is het uiteindelijke resultaat echt SUPER GAAF geworden!

April: Kleding en de (laatste) choreografie

De (laatste) choreografie kon gezet worden. Dit was Like a Virgin en de kleding was zo goed als klaar GAAF. Oké en toen kwam de bekentmaking van de locatie……..Strijp-S……prima maar het publiek zit rondom……Dit betekende dat alle dansen veranderd moesten worden…….nog meer weekenden besteden aan extra repetities.

Mei: PANIEK en voorstelling!

Na veel gerepeteerd te hebben kwamen de band, zang, spel en dans samen……Na HELE lange dagen werd het prachtig!

Toen kwam de vraag of ik nog twee choreografien wilde maken…..PANIEK. Oké, dat lukt wel was mijn antwoord. En het lukte!

Toen we 22 Maart voor het eerst gingen repeteren…..oh ik was ZO trots. Alles is zo mooi geworden! Spel, zang, band en dans zijn samen één passend geheel geworden en met de kleding, de magie van een oude fabriek werd de (onze) Moulin Rouge een waar sprookje. Omdat ik erg handig ben met grime heb ik ook elke dag de hele cast van make-up voorzien.

De reacties waren zeer positief en de vorige dansdocente was komen kijken, ze vond het fantastisch ze vond dat de dans prachtig in het geheel was opgenomen. Het was niet spel…..dansje. Nee het was één geheel.  Nou, ik moet zeggen, ik stond te glunderen maar was eigenlijk ook HEEEEEL zenuwachtig! Joske was de eerste avond komen kijken, dat vond ik heel spannend omdat het mijn ding is, mijn harde werken en ik kon er niets meer aan doen toen de voorstelling eenmaal draaide. Ik zat bij de techniek maar ik werd bijna gek, kon totaal niet stil zitten.

Dit was de meest geweldige dans(werk) ervaring die ik ooit heb meegemaakt. Wat ben ik bevoorrecht dat ik dit beroep heb. Dat ik dans naast mijn leven ook als werk mag hebben, WAUW!

Deze happening was bedoeld voor jongeren van 12 t/m 17 jaar en duurde van 20.0 t/m 22.30. De jongeren moesten drie verschillende opdrachten uitvoeren. De eerste ronde moesten de jongeren individueel een eigen choreografie aan de jury tonen. De tweede ronde leerden een gastchoreograaf de deelnemers een korte choreografie aan die ze later individueel moesten laten zien en de derde en laatste ronde moesten de deelnemers free-stylen.

Het was een vrolijke en leuke belefenis. Ik zal in het kort vertellen wat we die dag allemaal beleefd hebben. Die dag waren we al vroeg klaar met school en vonden het gezellig om voorafgaand aan het jongeren urban dance concour bij Ilse te chillen. We hadden twee films gehuurd, chips en fris. Later lekker gegeten. Waarom ik dit vertel is omdat we niet zomaar naar het jongeren urban dance concour gingen. Ilse reed namelijk in een Peugot 207 CC!!! We hadden het dak eraf, urban muziek aan en net iets te hard rijden, hahaha.

Het concour was heel anders dan ik verwacht had. Ik had verwacht dat het plaats zou vinden in een oud beetje vies gebouw, zoals je op tv ziet en dat het publiek, boos zou kijken en dat wij als “rare vogels” gezien zouden worden. Nou dat had ik dus helemaal mis. Het gebouw was wel oud maar zwaar gerenoveerd en enorm hip. De aanwezigen hetzelfde als ik alleen dan Rotterdams en ik ben een Limburger…..maar verder, we vielen helemaal niet op. Ik voelde me er eigenlijk meteen thuis en ik dacht: vet, hier wil ik ook wel trainen. Het was me meteen duidelijk waarom Ilse en Sheree daar zo graag komen. Het concour zelf was heel leuk, lekker losjes en vriendelijk.

Tijdens het concour was er in een andere zaal een vrije training breake dance bezig, man….dat was gaaf. Dat vond ik gaver dan het concour omdat daar iedereen dansten om te dansen en niet om het winnen en de sfeer was daarom, denk ik, beter. Eigenlijk wilde ik mee gaan doen maar ik kan niet breake dansen…….De muziek was mega gaaf. Een combinatie van house en urban.

Alles was boven verwachting met uitzondering van de terug reis. Haarlem-Rotterdam is niet grappig!

1. Gogo-dance….welke muziek hoort daarbij?: (Hard) house en club.

2. Wat is er typisch aan gogo-dance qua bewegingen?: Strakke bewegingen gecombineerd/afgewisseld met lyrische overgangen.

3. Ik heb vernomen dat ik me nu begeef in een academie, wat is het academisch aspect en voor wie is deze academie bedoeld?: De academie is een twee jarige opleiding. Na twee jaar is er de mogelijkheid om profecioneel gogo-danser/entertainer te worden. De opleiding is bedoeld voor iedereen boven de 16. De meeste entertainbureau’s hebben heel veel eisen. Hoe lang iemand moet zijn, hoe dik of juist dun maar bij de Gogo-academy is iedereen welkom. Maar als mensen vervelend gaan doen en niet goed in de groep liggen dan volgt er een gesprek en als daarna de desbetreffende persoon nog steeds disfunctioneerd dan is deze niet langer welkom. Er is dus één heel belanrijke regel en dat is: respect voor de ander en geen arrogant gedoe.

4. Heeft jullie school een sex imago?: Absoluut niet, er worden tijdens shows dan ook geen strings alleen gedragen, geen blote billen dus.