Ik ben enige maanden zeer intensief bezig geweest met een jongeren musical groep uit Eindhoven. Ik was choreograaf van de musical Moulin Rouge binnen het CKE (Centrum voor de Kunsten Einhoven) De musical productie bestond uit 15 jongeren van 15 t/m 22 jaar. De groep is samengesteld na een spel, zang en dansauditie. Een live band bestaande uit leerlingen en docenten van het CKE. Ik was dus choreograaf, Eva Wiselius was zangdocent en regelde alles met de band, en John Heijligers was de regiseur en speldocent en hield zich bezich met de technische zaken, als locatie, licht en geluid (dat was gaaf want er waren maar liefst 15 zenders, voor iedere speler dus één, gaaf) 23, 24 en 25 Mei waren de voorstellingen in Strijp-S. Strijp-S is een oude PHILIPS fabriek. Wij, als crew van de Moulin Rouge hadden één hal omgetoverd tot een ware Moulin Rouge. Er konden per voorstelling ongeveer 200 tot 300 mensen komen kijken. De Moulin Rouge was mijn eerste echte grote productie. Ik zal in het kort vertellen hoe ik hierin verzeild ben geraakt en hoe ik het aangepakt heb en wat het met me gadaan heeft.
In de herft van 2007 was ik op een verjaardagsfeest van een oud klasgenoot van de Vrije School. Deze verjaardag leek wel een reunie, er waren heel veel oud klasgenoten, heerlijk. Ik raakte aan de praat met Eva en hoorde van haar dat ze af was gestudeerd aan het conservatirium, zang docente. Genoeg gespreksstof dus……later vertelde ze me dat ze toen druk in de weer was met een jongeren musical groep en dat de choreograaf net was opgestapt en dat ze heel hard opzoek waren naar een vervanging……..Zodoende rolde ik binnen in de wereld van de Moulin Rouge. De groep was al bezig vanaf September 2007 en toen ik arriveerde was het Januari. Zang en spel was al redelijk opgang maar dans…..NIETS!
Ik moest meteen van start gaan wienig tijd om na te denken, doen, doen, doen. De kleding maaksters vroegen na de eerste repetitie al wat ik voor ogen had, pffff heftig…….ik heb me meteen verdiept in het verhaal en heb de DVD wel 20 keer gezien. Ik heb diep respect voor de dansers de kleding maaksters en stiekem voor mezelf want iedereen heeft kei hard gewerkt!
Januari: groep aftasten. Ik heb dit op vershillende manieren gedaan .
1. Gewoon dansen, geen choreo zetten, dit was puur wennen aan elkaar en voor mij om het niveau te bepalen.
2. Eén avond liet ik de groep DVD kijken met de opdracht een danskarakter voor jezelf op te schrijven. Met danskarakter bedoel ik: Wat voor kleding, welke kleuren, printje, wat voor menselijk karakter, arrogant, lief, sexy, geil, sensueel, verlegen. Ook wilde ik dat ze zichzelf buiten hun rol in de musical een naam gaven. Een naam aan het danskarakter. Deze informatie leverde ik later in bij de dames van de kleding en zij konden hier dan weer verder mee zodat ieders individuele kledingkeuze realiteit kon worden.
3. Als laatste wilde ik ieders verwaching horen. Wat wil je en denk je te kunnen realiseren op dansgebied in en met de Moulin Rouge.
Ann de hand van daarvan ben ik samen met de groep aan de slag gegaan.
Feruari: eerste choreografien gezet. Veel extra geplande zaterdagen.
Omdat we maar kort tijd hadden moesten we snel en efficent werken daarom ben ik begonnen met het ingewikkelste stuk; Lady Marmalede. Daarna heb ik Diamant’s are a girl best friend gezet. Omdat ik maar weinig tijd had werden vrije zaterdagen geplande repetie dagen.
Maart: Tango tijd en bekentmaking van locatie.
Omdat Roxane aan tango nummer is en ik geen tango kon dansen had ik mijn zus ingeschakeld. Zij is stijldans docente. Het was nog niet makkelijk om samen te werken omdat zij een hele andere manier van werken heeft. Ze danst gewoon zonder écht iets vast te leggen, haar passen zijn om de haverklap net iets anders……dat betekende voor mij een hoop frustratie en stress maar gelukkig zagen we er wel de lol van in. Gelukkig is mijn zus niet koppig (ik wel) en gaf ze haar tango aan mij zodat ik het helder en duidelijk kon maken zodat het uiteindelijk ook helder zou worden voor de dansers en dat het mooi en strak op het toneel zou komen. Na veel trainen en repeteren is het uiteindelijke resultaat echt SUPER GAAF geworden!
April: Kleding en de (laatste) choreografie
De (laatste) choreografie kon gezet worden. Dit was Like a Virgin en de kleding was zo goed als klaar GAAF. Oké en toen kwam de bekentmaking van de locatie……..Strijp-S……prima maar het publiek zit rondom……Dit betekende dat alle dansen veranderd moesten worden…….nog meer weekenden besteden aan extra repetities.
Mei: PANIEK en voorstelling!
Na veel gerepeteerd te hebben kwamen de band, zang, spel en dans samen……Na HELE lange dagen werd het prachtig!
Toen kwam de vraag of ik nog twee choreografien wilde maken…..PANIEK. Oké, dat lukt wel was mijn antwoord. En het lukte!
Toen we 22 Maart voor het eerst gingen repeteren…..oh ik was ZO trots. Alles is zo mooi geworden! Spel, zang, band en dans zijn samen één passend geheel geworden en met de kleding, de magie van een oude fabriek werd de (onze) Moulin Rouge een waar sprookje. Omdat ik erg handig ben met grime heb ik ook elke dag de hele cast van make-up voorzien.
De reacties waren zeer positief en de vorige dansdocente was komen kijken, ze vond het fantastisch ze vond dat de dans prachtig in het geheel was opgenomen. Het was niet spel…..dansje. Nee het was één geheel. Nou, ik moet zeggen, ik stond te glunderen maar was eigenlijk ook HEEEEEL zenuwachtig! Joske was de eerste avond komen kijken, dat vond ik heel spannend omdat het mijn ding is, mijn harde werken en ik kon er niets meer aan doen toen de voorstelling eenmaal draaide. Ik zat bij de techniek maar ik werd bijna gek, kon totaal niet stil zitten.
Dit was de meest geweldige dans(werk) ervaring die ik ooit heb meegemaakt. Wat ben ik bevoorrecht dat ik dit beroep heb. Dat ik dans naast mijn leven ook als werk mag hebben, WAUW!
